Ruimte is in Japan schaars. Het grootste deel van het land bestaat uit bergen, en waar dan nog wel plek is groeien de steden meteen uit tot monsterachtige proporties. De agglomeratie Tokyo-Yokohama, waar ik mij nu bevind, herbergt een slordige 35 miljoen inwoners, en dat zijn getallen waar je niet te lang bij stil moet staan. Zeker als je bedenkt dat dit een van de meest vulkanisch actieve gebieden ter wereld is.
Het tekort aan grond is ook de voornaamste reden dat hoogbouw in Japan in grote vlucht genomen heeft. Hoewel écht recordbrekende wolkenkrabbers meer iets zijn voor de opkomende steden in China en Zuidoost-Azië kunnen ze er in Japan ook wat van. Ze moeten wel. Een bungalow met een veranda ervoor is een luxe die maar weinig Japanners zich kunnen veroorloven. En dan hebben al die flatgebouwen ook nog minstens 2 of 3 kelderverdiepingen. Daar wonen doorgaans geen mensen, maar niet staat het inrichten van een nieuw kantoor of winkelcentrum in de weg. Het maakt plattegronden van steden een ramp om wijs uit te worden. Niet alleen omdat straatnamen een concept zijn dat bij de Japanners nooit is aangeslagen, maar een flatgebouw van 10 verdiepingen kan heel goed op iedere verdieping een ander restaurant of een andere winkel herbergen. Probeer dan maar eens die ene te vinden die je uit de reisgids had gevist.
Maar ik dwaal af. Ik wilde u mijn hotelkamer laten zien. Die is piepklein, zoals dat in het soort hotels waar ik in verblijf nou eenmaal altijd zo is. Hij is zó klein dat het me niet eens lukte om een goeie hoek te vinden om er een foto van te maken:
U ziet, veel ruimte om rond te springen is er niet. En dan maakt de lens van de camera het nog iets groter dan het in werkelijkheid is.Dat je in Japan bent zie dan weer aan kleine dingetjes, zoals de standaard aanwezige yukata (Japanse kamerjas) en de keurig opgestelde kamerslippers:
Ook heel Japans is deze zaklamp die boven het hoofdeinde van het bed gemonteerd is. De bedoeling was me in eerste instantie niet duidelijk, maar het bleek te gaan om een voorzorgsmaatregel bij aardbevingen, waarbij de kans groot is dat de elektriciteit uitvalt:
Ook opvallend: het foldertje van de plaatselijke massagesalon. Die vind je wel in meer hotels. En misschien ligt het aan mij, maar ik weet nooit of het hier nou om een gewone massage gaat of dat er op slinkse wijze allerlei pikanterieën worden aangeprezen. Het meest opvallende hier vond ik de onderaan genoemde 'decolleté therapy':
Dit is wel een mooi bruggetje naar iets anders dat ik opvallend vond, namelijk het programmablaadje van de satelliet-TV die je tegen betaling kunt ontvangen. Het hele programma is in het Japans, dus ik kan het verder niet lezen. Maar om de een of andere reden trok de foto op de voorkant mijn aandacht:
En dan heb ik ook nog een badkamer. Jawel! Die is, geheel in stijl, extreem klein.
En voordat u het nou vraagt: inderdaad, dat is zo'n Japans toilet met allerlei enge geavanceerde functies waarover ik niet pieker om ermee te experimenteren:
Gelukkig krijg je er instructies bij:
Om u er tenslotte van te overtuigen dat het met mij prima gaat hier nog een laatste fotootje van mij, gekleed in de eerder genoemde yukata. Want zo'n ding kleedt zo fijn slank af. Ik zou u graag nog amuseren met mijn belevenissen van de afgelopen dagen, maar het plaatsen van al die foto's was een hel omdat die f#cking interface van f#cking Blogger niet goed werkt. Bovendien ligt er buiten een stad met 35 miljoen inwoners en enkele honderden aardschokken per jaar op mij te wachten, dus die houdt u nog even tegoed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten